امروز : ۳ مهر ۱۳۹۶
تبلیغات   |   درباره ما   |   تماس با ما
تبلیغات

    Sorry. No data so far.

سامانه پیام کوتاه
سامانه پیام کوتاه سنگسر نیوز
پیش بینی آب و هوا
مهدیشهر
مهر ۳, ۱۳۹۶, ۴:۴۳ ق.ظ
 

صاف
22°C
رطوبت: 17%
سرعت باد: 0 m/s شمال
اطلاعات بیشتر...
 
آمار سایت
  • 11
  • 1,056
  • 3,367,552
  • 1,104
  • 3,697
  • فروردین ۱۰, ۱۳۹۶

درمان بیمارها و زخمها در سنگسر

زنده یاد استاد چراغعلی اعظمی سنگسری

 زنده یاد استاد چراغعلی اعظمی سنگسری

از روزگاران گذشته سنگسریها بیشتر بیماریها را شناخته و آن را با روشهای خاص معالجه میکرده اند. آنچه در اینجا مذکور میافتد نحوه بکار بردن گیاهان اهلی و وحشی و بذر آنها و برگ و پوست و ریشه و میوه درختان و برخی مواد دیگر برای درمان در سنگسر است.گرچه اغلب گیاهان و بذرهائیکه در اینجا ذکر میشود برای شهرنشینان ناشناخته است اما سنگسریها بویژه «کوهخونها» یعنی آنانیکه نیمی از سال را در چادرهای خود در پیچ و خم کوههای بلند البرز بسر میبرند بخوبی آنها را میشناسند و با خواص آن آشنا هستند.

 گره گونده GAREH GUNDA غده ها :  

۱ – پاب Pawb – گیاهی است وحشی شبیه کلم. برگ پهن. این گیاه را جوشانیده برای پاشیدن غده های تازه بموضع آن می بندند.

۲ – کلکوت Kalkut – بمعنی آرد گندم سرخ شده که بعداً با افزودن آب بصورت خمیر درآمده باشد همراه با ماست بموضع غده ها بسته میشود تا آن را از هم بپاشد یا سر‌آن باز شود.

۳ – چرانگوم Charangum = باریجه Bawrijah = انگومِ باره Bawrah – که یک بوته سالانه کوهستانی است برای رفع درد مصدوم و مضروب و یا پاشیدن غده های غیر دائمی بزرگ بدن (یامون Yawmun) بموضع آن مالیده میشود.

۴ – گل سرشور را بتنهائی یا با گل رختشوئی با هم میپزند ویرای پاشیدن غده های زیر جلدی بموضع آن میبندند این روش مداوا بسیار مؤثر بوده است.

۵ – خوزه Khowzah و سُ تول So Tul – یعنی «خزه ولجن» ته استخر را برای علاج عقده های بدن بموضع آن می بندند.

۶ – پندیرگ Pandirak – بمعنی پنیرک پخته آن را برای رفع درد ودرمان ور گلو (بمعنی درد لوزه) و چارشاخی که نوعی زخم گلو است ودرد نای و عقده شکم یا درد شانه بموضع زخم یا درد می بندند.

۷ – شولک انگوم Shullak Angum – انگوم درخت زردآلو را آسیا میکنندو با اندکی آب یا زرده تخم مرغ درهم آمیخته و بمحل لوزه ها ومواضع درد می بندند تا درد زایل شود. این درمان وقتی است که زخم باز نباشد.

۸ – داغی واش Dawghi Vawsh – گیاهی است که کوبیده برگ تازه آن مثل تیزآب پوست بدن را میسوزاند. از این گیاه برای باز کردن و کشیدن چرک زخمهای بدن استفاده میکنند.

۹ – غدومه Ghadduma – بذر نوعی گیاه صحرائی است. آن را در آب میخیسانند واندکی گرم میکنند و برای رفع لوزتین و درد گلو بموضع درد می بندند.

۱۰ – شیلا توم Shillaw Tum – یعنی بذر «شیلا» که یک گیاه صحرائی است با تخم بزرگ در شیر جوشانده میشود و این معجون را برای باز کرد غده های بزرگ بموضع آن می بندند.

۱۱ – اسپه میز Aspa Miz – نوعی بوته وحشی شبیه «جاج» است که خشک آن رود میسوزد وخاکستر میشود. خاکستر آن را با اندکی آب مخلوط کرده خمیری درست میکنند و خمیر را در پوست گردو و یا بادام یا پسته یا فندق میگذارند و روی دمل قرار میدهند و می بندند. این خمیر موضع دمل را میسوزاند وآن را باز میکند. پوست گردو و یا غیر ان از این رو بکار میرود که خمیر به قسمت سالم بدن آسیب نرساند.

 ۱۲ – سیمنج Simannj – نوعی گیاه برگ پهن است که در نواحی مرطوب مثلاً در کنار جویبارها میروید آنرا برای رفع التهاب و کشیدن چرک روی زخم می بندند.

۱۳ – کارده Kawarda – نوعی گیاه شبیه «سیمنج» با برگ نازک است که در مزارع میروید آن را نیز گاهی بطوریکه هست وگاهی کوبیده بر زخم میگذارند تا رفع التهاب نماید و چرک کشیده شود. برگ آن را برای تقویت لثه و دندان میجوند.

۱۴ – تولا Towalaw – یعنی تبخال را با گذاشتن مس بسیار سرد روی آن علاج میکنند.

۱۵ – سائیده ذغال چندین ساله لای جرز را با آب دهن آمیخته روی «زرد زخم» میمالند که فوراً آن را درمان مینماید.

۱۶ – از آب انار ترش و خاکستر مرحمی میسازند و بموضع – س گره Sogareh – یعنی سیاه زخم می بندند.

۱۷ – برای معالجه سیاه زخم آن را داغ میکنند و برای اینکه پوست سالم بدن نسوزد اطراف زخم خمیر میگذارند.

۱۸ – جوشانده ریشه «چینی» که یک علف کوهستانی است برای معالجه سیاه زخم به بیمار خورانده میشود.

۱۹ – ریشه زرشک را میجوشانند مایع زردرنگی بدست می آید که زرد سرب Zardasarb نامیده میشود آن را برای معالجه تراخم و جوشها به پشت چشم میمالند که بسیار مفید و مؤثر است.

۲۰ – خکیجه Khokijah یا هوچو How Chu یا هوچویه How Chuiyeh – نوعی علق صحرائی است مرهم آن که بشرح ذیل تهیه میشود برای علاج هر زخم وهمچنین چشم درد بکار میرود وتأثیر قطعی دارد – مقدری پیه بز را در ماهیتابه ریخته سرخ میکنندتفاله آن را برمیدارند بعد درحالیکه همچنان روی آتش ملایم است اندکی موم وپس از آن مقداری کره بی نمک بآن اضافه میکنند. سپس ریشه خکیجه را که سرخ رنگ است بداخل آن میریزند وپس از آنکه چربی گداخته را رنگین کرد تفاله آن را برمیدارند و آن را در گوشه ای میگذارند تا از حالت گداختگی خارج شود. اکنون دیگر این مرهم آماده برای درمان انوع زخمهاست.

زخم ZAKHM جراحات :

 ۲۱ – وقتی گوش دختران را برای گوشواره سوراخ میکنند از داخل سوراخ نخ آبی رنگی میگذرانند که مدتی روی گوش میماند تا زخم التیام یابد.

۲۲ – هرگاه کسی بعلت اصابت تیر یا جراحات دیگر خونریزی شدید نمایدکره خام را آب نموده بمقدار بسیار زیاد بخورد او میدهند تا جایگزین قوای از دست رفته شود.

۲۳ – سائیه زردچوبه با خاکه قند و روغن پنیر (مامایی ووو Mawmawyi Vove ) مرهمی قاطع برای التیام زخمهاست. واین امر بتجربه ثابت شده است.

۲۴ – از آرد وکره بی نمک مرهم میسازند و آن را برای کشیدن چرک بموضع زخم می بندند.

۲۵ – برای زایل کردن اثر نیش گرگ سنگ را داغ نموده بموضع زخم میگذارند و این عمل را «سنگ داغ» میگویند.

۲۶ – شکستگی سر را با «لمه داغ» Lama Dawgh – درمان میکنند بدین طریق که قطعه ای نمد را آتش میزنند وبموضع شکستگی میگذارند.

۲۷ – هرگاه کسی در معرض هجوم سایرین واقع و بدنش مورد ضرب شدید قرار گیرد بدن خود را با پوست تازه گوسفند میپوشاند تا آثار ضرب زایل شود.

۲۸ – هرگاه مگسی در داخل چشم تخم گذراری نماید روی چشم گوشت خام می بندند تا تخمها بسوی گوشت بیآیند و از داخل چشم خارج شوند. این تخمها که در زخم گوسفندان متدرجاً بصورت کرم در میآیند – مرش Marash نامیده میشوند.

 ضمادها :

 ۲۹ – نیم سوخته مغز گردو را جهت رفع خستگی و تورم پاها بصورت ضماد بکار میبرند.

۳۰ – روغن سفیده تخم مرغ برای رفع التهاب پلک چشم بکار میرود.

۳۱ – روغن زردی تخم مرغ که بوسیله تخم مرغ را که بدست میآید بکمر کودکان شیرخوار مالیده میشود تا بتوانند روی پا بایستند و راه رفتن بیاموزند.

۳۲ – کوبیده مورد Murd – و زردی تخم مرغ را که با هم مخلوط شده باشد بعنوان مرهم در شکسته بندی بکار میبرند.

۳۳ – گیژ گیژو Gizhgizhu – بمعنی ضماد کره و زردچوبه است که برای رفع درد به بدن مصدوم و مضروب میمالند.

۳۴ – انورچکل Anorchakol – بمعنی پوست انار است. پوست خشک انار را سائیده برای رفع چرسوزه Chor Suza – بمعنی سوزاک و خارش بموضع آن مالیده میمالند.

۳۵ – پیه مار برای تقویت موی سر با حنا بکار میرود. باید دقت نمود که پیه داخل چشم نشود چه در آنصورت چشم دچار لرزش دائمی خواهد شد.

۳۶ – مشما Mashmaw – پیه بز و موم را «گاهی با اندکی کره» میگدازند و نواری از کرباس نوآب ندیده را با آن آغشته میکنند و میگذارند تا سرد شود بعد آن را به موضعی از «پی» که آسیب دیده مثلاً مچ دست می بندند. چنین نواری «مشما» نامیده میشود.

۳۷ – خمیر آرد جو را بصورت – کولو Kullu – یعنی گرده کوچک درآورده برای رفع قولنج به شانه ها می بندند.

۳۸ – شاه خمیر Shaw Khamir – خمیر مخصوص که از موی بز زرد رنگ ، تخم مرغ (زرده و سفیده و پوست تؤأماً ) ، زاج سفید و آرد جو درست میشود و برای رفع خستگی و قولننج به پشت بدن از شانه تا کمر بسته میشود.

۳۹ – کال فطیر Cawl Fatir – یعنی نانی که برای تهیه آن خمیرمایه بکار نرفته باشد – گرده کوچک آن را بآب گرم زده سپس سمت تر شده آن را برای رفع تورم و درد به چشم می بندند.

۴۰ – انگورک Angurak – بوته ایست دارای شاخه های رونده مثل تاک . شیره میوه آن را که همانند انگور سیاه بسیار ریز است با شیر زنان که دختر شیرخواره دارند مخلوط میکنند و برای رفع خستگی ضماد میکنند. این ضماد ضمناً باعث تعریق بدن میشود.

توم تال TUM TAWL بذرها :

 ۴۱ – بارتنگ Baqrtang – بمعنی بذر سیم هنج Simanj – یا بذر کارده Kawrda – همراه با گُل گاوزبان و عناب جوشانده شده برای رفع زکام درد گلو و سرماخوردگی به بیمار خورانده میشود و بسیار مؤثر میباشد.

۴۲ – والنگ Vawlang – بذری است که در آب لعاب میدهد آن را در آب گرم ریخته و با نبات شیرین می کنند و میخورند . گرفتگی سینه را رفع میکند.

۴۳ – بذر سکنه Sokanah – را که علفی صحرائی است برای رفع ناراحتی قلبی میخورند.

 ۴۴- بذر جیشلون Gishlun – یعنی زنیان را برای معالجه اسهال شدید بکار میبرند. تأثیر این مداوا در بسیاری از بیماران قطعی و فوری بوده است.

۴۵ – بذر سورتومو Surtumu – یعنی خاکشیر را با پوسته بادام و چوب گز و کهنه کبود رنگ دود می کنند تا دانه های سورجا Surjaw – (یعنی سرخک) روی بدن ظاهر شود. چون در غیراینصورت ممکن است دانه ها به داخل بدن کودکان راه یابد و باعث شدت بیماری و گاهی مرگ گردد. گاهی کاسه چینی را روی دود میگذارند و پس از آنکه رنگ کاسه بزردی گرائید اندکی آب در آن ریخته و کاسه را شسته و بدین ترتیب آب دوده را برای منظور مذکور بخورد بیمار میدهند.

۴۶ – بذر سبز یا خشک شاتره Shawtarah – راکه نوعی علف صحرائی است کوبیده با حنا مخلوط میکنند و خمیر آن را به موضع سودا میمالند تا معالجه شود. در موقع استعمال آن باید شادی کنند تا تأثیر آن افزوده شود.

۴۷ – هوله توم Hawla Tum – بمعنی دانه های رفع وحشت، بذر نوعی گیاه کوچک است که برای رفع وحشت آن را در کمی آب میریزند و میخورند.

۴۸ – اسپند Aspand – دود کردن دانه اسپند برای رفع زخم چشم و دفع شر بکار میرود. خوردن آن دل درد و اسهال را علاج مینماید.

۴۹ – س توم So Tum – سیاه دانه، گاهی همانگونه که هست وگاهی آسیا شده آن را با مقداری سیاهی ته دیگ که از سوزانیدن هیزم بدست میآید و فضله مرغ خانگی مخلوط کرده در آب حل میکنند واین محلول را برای نکبت بمریض میخورانند. بعلاوه این محلول برای انواع – وازنش Vawzanash – بمعنی قی و تهوع بکار میرود.

 دارچو DAWR CHU واش VAWSH درختان نباتات و غیره :

 ۵۰- کلاچ پوو Kalawch Pevu – بمعنی «پای کلاغ» که علفی وحشی است برای رفع باد و بلنگ بمعنی باد ولنگی بکار میرود.

۵۱– مرجا پوو Marjaw Pevu – بمعنی پای گنجشک علفی است معطر با گل زرد که معمولاً در کشتزارها میروید طبع آن گرم و بادکش است و برای رفع سردی و دردهای مختلف مثلاً درد مفاصل بکار میرود.

۵۲– ریشه سُ مهو So Maho – بمعنی «مهوی» سیاه که نوعی علف وحشی است در اندکی آب جوشیده شده برای رفع دل درد بکار میرود.

۵۳– قشر داخلی پوست جوانه درخت بید را که سفید رنگ است با ریشه کاسنی Kawsani – در مقداری آب میجوشانند و این جوشانده را که تلخ مزه است برای رفع تب به بیمار میخورانند.

۵۴– کودکان در فصل بهار ساقه های نورسته اسپند را با دندان میکنند تا دچار چشم درد نشوند و این امر بتجربه ثابت شده است.

۵۵– ولها Valhaw – نوعی گیاه سبزرنگ پرخار است که در شوره زارها میروید وهرجا که زیاد روئیده شود آن را دلیل وجود آب زیرزمینی فراوان در آن نواحی میدانند. در بهاران وقتی که این گیاه تازه است آن را برای تقویت لثه و دندان میجوند و گاهی میخورند.

۵۶– سائیده ذغال – اورس Owras – یا سرو کوهی برای تقویت به لثه مالیده میشود.

۵۷– بزموو Boz Mavu – که بمعنی میوه سرو کوهی است «بادکش» است. برای این منظور سائیده یا دانه آن را میخورند – برای کمر درد – دل درد – درد زانو – و غیره مفید می باشد. طبع آن گرم است.

۵۸– دود پوست «اورس» واسپند که توأماً بکار رود برای رفع عوارض ناشی از رطوبت و سرماخوردگی بسیار مؤثر است.

 ۵۹– انگوم «اورس» را نیز برای رفع سردی مزاج میخورند یا دود میکنند.

۶۰– دازنگوم Dawz Angum – بمعنی کتیرا را در آب میخیسانند و موی سر را برای تقویت با آن میشویند.

۶۱– ملکی ارزق Malki Azrigh – انگوم گیاهی است بنام – دول Dawl – دارای طبعی گرم و بادکش است. این انگوم را بیمار میخورد – برای رفع دل درد و سردرد و سایر دردها آن را همراه با اسپند در آتش میریزند و دود میکنند.

۶۲– انگوم انغوزه که بوته ای کویری است برای رفع کرم بدن بکار میرود – چون تأثیر آن زیاد است برزگران آن را در کیسه ای ریخته در موضع دخول آب به کرت ها میگذارند تا آب بوی انگوم گرفته کرمهای زمین را بکشد.

۶۳– انگوم درخت گز دارای طبعی گرم است و آن را برای رفع اسهال به بیماران میخورانند.

۶۴– بورانی برگ توپا Tuppaw – با ماست وهمچنین دم کرده بذر آن برای رفع اسهال مفید است.

۶۵– سلمه Salmah – که نوعی سبزی صحرائی است و در کشتزارها نیز بحد وفور یافت میشود زهره چین وبرای رفع اسهال مفید است و معمولاً با ماست بصورت بورانی خورده میشود.

۶۶– باره Bawrah – که علفی شبیه انغوزه است وفقط در کوههای بلند میروید بادکش و دارای طبع گرم است. تازه آن را مثل سبزی میپزند و میخورند تا سردی بدن زایل شود.

۶۷– تره را برای رفع درد پهلو میخورند وآن رابسیار مفید میدانند.

۶۸– مرزنگوش Marzangush – که همچنین (پَ پَ واشو Papa Vawshu ) خوانده میشود علفی است کوهستانی که مانند چائی آن را دم کرده میخورند. بسیار خوش طعم بادکش و دارای طبیعت گرم است.

۶۹– هوشه موشه Hushe Mushe – علفی است کوهستانی و معطر – مانند چائی آن را دم کرده میخورند. بادکش،۷۰ رطوبت کش و دارای طبیعت گرم است.

۷۱– متکه Motkeh – یعنی «مشکک» که یک علف کوهستانی است در آب یا آتش پخته برای لینت خورده میشود.

۷۲– ریشه پوتنک Putanak – یعنی پونه را دم کرده برای رفع دل درد میخورند.

۷۳– درنه Darna – بمعنی «جاج» است،۷۴- ساقه های سبز وتازه آن را در بهار چیده و در کف سائیده میخورند تا دل درد را رفع نماید.

۷۵– کلته کوتل Katala Kutal – گیاهی است کویری که بذری زرد مایل بقهوه ای شبیه والنگ Vawlang – دارد. این بذر نیز مثل بذر والنگ لعاب میدهد و در آب گرم ریخته شده برای نرم کردن سینه خورده میشود.

۷۶– پخته شلغم را برای رفع سرماخوردگی وپخت آوردن سینه میخورند.

۷۷– برای رفع – گیر Gir – یعنی یبوست در کودکان پوست خشک نارنج میاسایند و آن را با کمی آب مخلوط کرده به کودک میخورانند و به شکمش میمالند.

۷۸– شته واش Shattah Vawsh – علفی است که زرد رنگ است وبوته آن ماند بوته اسپند خشک پائیزی است. هرگاه ساقه یا برگ این علف قطع شود در مقطع آن شیره ای شیر ماند وچسبناک بدست میآید . این شیره که سمی خطرناک است در اوستا نیز بنام – Shaete – ذکر شده است وچنانچه اندکی از آن را با مقداری شیر مخلوط کنند میتوان از آن بعنوان مسهل مؤثر و همچنین برای رفع یبوست استفاده کرد.

۷۹– دم کرده یا جوشانده پر سیاوش را برای رفع سیاه سرفه بکار میبرند که بسیار مؤثر است.

 ۸۰– ماسرا سنگ Mawsarraw Sang – یعنی سنگ ماسوره ماند که دراز و رنگش قهوه ای سیر است. کمی آب بآن زده میسایند وسائیده آن را برای رفع سیاه سرفه بکودکان میخورانند.

 ۸۱– باد سنگ،۸۲- سنگی است شبیه ماسوره سنگ که سیاه رنگ است وسائیده آن را با آب به بیماران میدهند تا رفع بادوبلنگ Bawdu-Balanag – یعنی بادولنگی بنماید.

 ۸۳– برای رفع سنگینی گوش قلوه گوسفند را دو نیم کرده بطوری که مقطع روببالا باشد روی آتش می نهند . بتدریج در سمت مقطع شیره آن ظاهر میشود در همین حال قلوه را از سمت مقطع روی گوش میگذارند .

 ۸۴– در صورتیکه بعلت رقت قلب احساس ضعف شدید نمایند مقداری نمک میخورند تا باعث تقویت قلب شود.

 تل تل بژه TAL TAL BAZHEH گوناگون:

 ۸۵– مبتلایان به – سورجا Surja – سه روز تب میکنند سه روز بعد دانه های سرخک ظاهر میشود، سه روز – سو Su – میگیرد یا روشن میشود،سه روز دیگر طول میکشد تا دانه ها سیاه شود و بیمار بحال عادی بازگردد. این دوره معمولی بیماری است مگر آنکه با بیماری های دیگری مانند یرقان توأم شود که در آن صورت خطرناک است گاهی مدت چهل روز بطول میانجامد. در ابتدای بیماری غذائی که طبع آن سرد است به بیمار داده میشود در اواخر دوره بیماری غذائی که دارای طبع گرم است بکار میرود.

 ۸۶– آول برشیندتن Awval Barshindetan – یعنی خریدن آبله بمعنی تلقیح از روزگاران قدیم در سنگسر معمول بوده است بدین ترتیب که پیر زنان پیوسته مقداری پوست خشک آلوده به آبله بدن را جمع آوری نموده نزد خود نگاه میداشتند و در مواقع لزوم روی سنگ سائیده با کمی آب در هم میآمیختند سپس قطره ای از آن را در موضعی از پشت دست بین شصت و اولین انگشت قرار داده با فروبردن مکرر سوزن محلول را بزیر جلد میرسانیدند. کودکانی که بدینگونه آبله میخریدند مصونیت میافتند و هرگز بدان مبتلا نمیشدند.

 ۸۷– شش Shash – بمعنی ریه وهمچنین نوعی بیماری ریه در بزهاست. بدین ترتیب که ریه بزهای مبتلا رفته رفته فاسد میشود وبزها مرتباً سرفه میکنند و لاغر میشوند و در اکثر موارد میمیرند. برای جلوگیری از سرایت این بیماری به سایر بزها،۹۰- چوپانان سنگسری ریه آلوده بز را با سیر و فلفل در هم آمیخته میکوبند ومعجونی میسازند ،۹۱آنگاه نخ کبودرنگی بسوزن کرده آن را کاملاً آغشته باین معجون مینمایند و سوزن را بگوش بز فرو برده نخ آلوده را از آن می گذرانند یا اینکه نخ را با کمک سوزن از زیر پوست پشت گوش بز عبور میدهند در نتیجه بزها اندکی تب و سرفه میکنند و بعد مصونیت می یابند.

 ۸۸ – از سبزیجات – چغندر و جعفری دارای طبع ملایم است – شوید گرم و بادکش است – تره بسیار گرم است – برگ چغندر دارای طبعی سرد و مفید برای رفع گرمی است – کدوی رشتی و کلم را هم طبع گرم است – هویج معمولی «زهره» دارد. کدوئی که دارای پوستی چوب مانند است و همچنین شلغم دارای طببع سرد میباشد – پیاز نیز طبع سرد دارد اما سیر گرم چون آتش است.

 ۸۹– میوه هائی که طبع آن را سرد میدانند از این قرارند: خربزه – پرتغال – زردآلو – آلوزرد – انار ترش – به ترش – آلوی سیاه – هندوانه (که بسیار سرد است).

 ۹۰– میوه هائیکه طبع آن گرم است:

 گلابی – خرما – انجیر – انگور – توت – گرمک – انار شیرین – سیب – به شیرین – سنجد (زهره دارد) – بادام دارای طبع ملایم وگردو گرم است – پسته گرم چون آتش است همچنین فندق .

 پاره ای واژه های سنگسری مربوط به بیماریها:

 رتژ – قادر براه رفتن

یموری – بیماری

سرواژه-هزیان

خوشش – عطش

گوتاره – ناله

جون کنش – نزع

ورگس – سرایت

دل پرش – طپش قلب

هارواورن – ناله توأم با حرکت

کلش – سرفه

خدوم Depression

سرگردش – دوار سر

واکتی- عود

درد گیرش – یبوست

ورگلو – تورم لوزتین

وازنش – قی ، تهوع

اوجیش – تب و لرز

تمش – جوار

سه بیک – تب دو روز در میان

رومش – شوک

دزدک – تب خفیف

مجش – حرکت

دل پیچ –اسهال

کاوش – خارش

دل سرو – رودل

جوشش – جوش (صورت)

دردواز – عقده های ناشی از زخم در مواضع دیگر بدن

خوردشی – مسموم

آزار – بیماری مقاربتی

زنش – بحران –

بند – مفصل

اشنیش – عطسه

سُ گره – سیاه زخم

لرزش – لرز عصبی

گره – زخم

ناورجن – کم حال

نیشتک – سوزن سوزن شدن بدن

ویاس – آه

فریا – درد شدید

شورگه – تشییع جنازه

زوز – سوزش شدید

موری – مویه

بغلک – سرماخوردگی شدید

اُرو – زگیل

مرگی – وفور مرگ و میر

گوی دونک – گل مژه

پهلو – سل

گُرمک – لنگی پا از موضع کمر

چرسوت – بند آمدگی ادرار

روکک – حرکت شانه

کاتور – تورم صورت

کتارک – حرکت چانه موقع نزع

گلیس – آب دهن

گورمونگ – عقده درشت (زیر بغل معمولاً)

دل ساره –وحشت

بَرجی – آبله رو

کونه لنگ – مرض مزمن

بیهوش دارو – داروی بیهوشی

انبونک – عقده بسیار درشت بدن

زردی – نوعی بیماری که بدن زرد شود

کولار – حالت تهوع

ورپهلو – سینه پهلو

پیزه – التهاب پای دندانها

کش پهلو – سینه پهلو

تاتن میرن – مرگ در حال حرکت و بدون بیماری (تقریباً جوان)

کرک آول – آبله مرغان

گیر – توان – یبوست

نامرجم – کم حال

چره – سرطان بینی

پال – بار زبان

خوره – سرطان بینی

۲ پاسخ به “درمان بیمارها و زخمها در سنگسر”

دیدگاهتان را بنویسید

*

این مطالب را هم بخوانید ...